Borke

 
  • Vergroot letter grootte
  • Standaard letter grootte
  • Verklein letter grootte
Home Stories Laatste verhalen Leishmaniose bij Sofi, de terugkeer

Leishmaniose bij Sofi, de terugkeer

E-mail Print PDF

Leishmaniose deel II, het gevecht gaat door...

Sofi23 november 2009 -- Sinds gisteravond loopt Sofi wat mank.
Wij kunnen er niets aan zien, maar het lijkt iets aan haar voet te zijn, ze probeert er zo min mogelijk op te staan.

Bij het loslopen buiten zie je goed dat ze haar poot probeert te ontlasten.
Kan het van haar nagels komen? Haar nagels zien er aan de onderkant holler uit dan die van Borke. Zijn nagels zijn 'dicht' en van Sofi zijn ze meer hol. Ze zijn echter niet veel langer dan die van Borke zoals het geval was toen ze actieve Leishmaniose had.
Na de wandeling zetten we haar een paar keer in een badje met lauw sodawater om eventuele viezigheid uit de nagel los te weken.
  Dit verhaal is een vervolg op het verslag van de eerste diagnose


We houden haar een weekje extra rustig en geven steeds Traumeel, denkend dat ze zich verstapt heeft en naarmate de week vordert gaat het steeds beter met haar.

4 december 2009

Holle nagels van SofiVanochtend kwam ze erg sloom uit haar bench en stortte zich letterlijk voor de kast die bij haar bench staat.
Niets voor Sofi die normaal heel levenslustig is 's ochtends, ons wild begroet en speelt met Borke, soms erbij joelend van plezier.
Nu dus allemaal niet.
Zelfs toen we naar buiten wilden gaan, bleef ze liggen, foute boel dus.
Haar linker poot deze keer, ze wilde er niet op staan. Haar 2e nagel is kapot, je ziet bloed en de 'vinger' die bij die nagel hoort is dik, opgezet en warm.
Direct de dierenarts gebeld, Borke tegen een boom laten plassen en weer naar binnen gebracht en om 9.15 uur zat ik met Sofi in de spreekkamer.
Er was een waarneemster en dat was deze keer een prima waarneemster.
Sofi had 40+ koorts, geen wonder dat ze zo beroerd was. Ze krijgt AB Baytrill voor 8 dagen en voor 6 dagen Rimadyl pijnstillers.
Zoals altijd was ze een voorbeeldige patiënt bij de DA, de dames waren onder de indruk van haar hoe lief en kalm ze zich liet helpen. Zelfs toen de dierenarts nog een extra stukje van haar nagel afknipte, wat zeer pijnlijk was en behoorlijk bloedde. Nu belast ze die nagel echter minder als ze gaat lopen en dat zal de genezing bevorderen.


Sofi met eem roze verbandjeHaar voetje zit nu ingepakt in een knalroze verbandje en ze probeert dat tot nu toe niet op de grond te zetten. Thuisgekomen heeft ze zich direct neergestort op haar grote vetbed in mijn werkkamer en daar ligt ze nu in allerlei standjes slapend te kreunen.
Daarna Sofi even alleen gelaten en met Borke het park in geweest, zodat hij even lekker uit kon rennen.
Toen ik terug kwam had Sofi een grote plas op de mat gedaan, blijkbaar was de grote plas die ze vanochtend met Leo in de tuin gedaan had, toch niet voldoende voor haar.
Ze zal ongetwijfeld snel opknappen, ze reageerde 2 jaar geleden ook prima op Baytrill.
Is het maandag niet een heel stuk beter dan moet ik de dierenarts weer bellen, want dan moet mogelijk haar nagel er af, ik hoop maar dat dat niet het geval is, want dat lijkt me best een ingreep en ook bijzonder pijnlijk.
Als het beter gaat dan wordt het lastig, want ze zal ongetwijfeld de hele tijd aan die poot willen likken en ik wil haar liever geen kap op doen, maar ik heb wel kappen in huis liggen, dus we zien het wel als het zo ver is. Voorlopig blijft ze er van af.
Met de dierenarts heb ik besproken om haar gewoon los te laten rennen buiten, zodat ze wel haar energie kwijt kan en dan na de wandeling een paar minuten met haar poot in een soda badje, gelukkig laat ze dat rustig toe, dus dat moet geen probleem zijn.

7 december 2009

De dierenarts (nog steeds waarneemster, maar ik vind haar wel goed) heeft Sofi vanochtend onderzocht en vond ook dat het er niet goed uit zag.
De poot lag behoorlijk ver open, je zag de hele nagel zitten.
We hadden afgesproken dat ze Sofi een roesje zou geven om goed te kunnen kijken in de poot en alles goed schoon te maken en foto's te maken om te zien of er iets in zat en of het bot en/of gewricht aangetast was.
Dat bleek gelukkig niet het geval te zijn en er was niets in de poot te vinden, niet op de foto en niet met het schoonmaken.
De nagel heeft ze verwijderd, alles met 4 hechtingen dichter gemaakt (zo ver lag hete dus open) en een drain er in gelegd.

Dramatisch om je hond volledig uitgestrekt en slapend achter te laten, we zijn maar boodschappen gaan doen en hebben haar 2 uur later weer opgehaald.

De dierenarts vroeg nog of ze iets aan haar moest doen als ze toch onder narcose was, maar ja Sofi is een hele makkelijke hond op dat gebied. Haar tanden zien er prachtig uit, dus schoonmaken is niet nodig.
Ze suggereerde de anaalklieren, dus wij zeiden kijk maar.
Affijn onder narcose poepte Sofi en terwijl de dierenarts daarnaar keek, leegde Sofi ook haar anaalklieren midden in haar gezicht, de assistent lag in een deuk en de dierenarts weet nu hoe de inhoud van anaalklieren smaak.

9 december 2009

Vanochtend voor controle weer met Sofi naar de dierenarts gegaan, de drain was inmiddels losgeraakt.
De dierenarts vond het er prima uit zien, beter dan zij had verwacht.
Daar zijn we wel blij mee, want zelf vond ik het er vanochtend nog niet zo super uit zien, er komt nog steeds troep uit, maar het zal wel tijd nodig hebben.
Sofi is steeds levenslustiger en speelser, maar het lukt toch nog wel haar tijdens wandelingen aan de flexlijn om haar rustig te houden zo lang we niemand tegen komen.

10 december 2009

Komen we net thuis van een paar uurtjes, Sofi met Borke in de werkkamer... zie ik het verband op de grond liggen.
Hoe het er af is gekomen, geen idee, ze had die Comfy Cone op, dus gemakkelijk kan dat niet zijn geweest.
Zou Borke het gedaan hebben? Dat kan ik me ook niet indenken, dat vindt ze nooit goed.
Nou ja hoe dan ook, de hechtingen zitten er niet meer allemaal in, zonde hoor.
Op zich zag het er niet slecht uit, maar het heelt vast sneller als het met hechtingen dichtgetrokken zit.
Verband verschoont en we zien we wat de dierenarts er morgen van zegt, opnieuw hechten gaat toch niet, dan zou ze weer onder zeil moeten en dat lijkt me geen idee.
Het is me werkelijk een raadsel hoe ze het voor elkaar gekregen heeft, maar als we nu weggaan en gedurende de nacht krijgt ze mooi die hardplastic kap van de dierenarts op!
Buiten gedraagt ze zich nog steeds nogal hyper, reageert overal op, zoals ze dat een half jaar geleden deed en niet meer deed toen ze los mocht lopen met de stroomband om.
Nu is het natuurlijk alleen aangelijnd aan de flex, die vrijheid kunnen we haar niet geven.
Leo dacht dat het mogelijk nog een nawerking van de narcose is, waardoor ze niet fit is en daardoor overgevoelig op prikkels reageert.
Vanochtend blafte ze toen er een auto wegreed uit de straat (verder was er niets of niemand te zien), dat soort absurde gedrag hebben we haar nog niet eerder zien vertonen.

11 december 2009

Vanochtend zijn we weer naar de dierenarts gegaan, inmiddels was onze eigen dierenarts er weer.
Die zag alles voor het eerst, dus wilde er eerst uitgebreid naar kijken.
Hij kent ons natuurlijk veel beter dan de waarneemster en stelde een andere aanpak voor, dat vergt meer wondbehandeling voor ons en als het succesvol is ook een snellere genezing.
Opnieuw hechten dat vond hij ook niet zo'n goed idee, dus we gaan het nu anders aanpakken.

Eerst verdoofde hij haar plaatselijk en heeft hij de wond nog een keer goed gecontroleerd, verwijderde nog 2 kleine stukjes nagel en wat viezigheid en de oude hechtdraden die toch al los zaten, nadat Sofi alle verband eraf gehaald had.

Wat we nu gaan doen is 2x daags een wondhelende gel opbrengen (Vulketan topicale gel, voor paarden).
Hij heeft goede ervaringen hiermee op aanbeveling van een specialist, heeft zo al eens een hond die voor een groot deel verbrand was weten te redden, zonder te opereren.

De bedoeling is dat de wond iedere dag aan de lucht wordt blootgesteld, dus niet helemaal met verband ingepakt wordt. Dat kan natuurlijk alleen maar als wij er permanent bij zijn en toezicht kunnen houden zodat noch Sofi zelf, noch Borke er aan zit te likken.
Dat willen we 's avonds na de wandeling doen als de honden gegeten hebben.
Wij gaan dan zelf eten en wat tv kijken en kunnen dan samen goed opletten, Sofi krijgt dan haar harde kap van de dierenarts op, waarmee ze er vooralsnog niet aan kan komen.
Dan moet het dagelijks wel lukken om haar een aantal uren per dag 'bloot' te laten lopen.

Verder heeft ze weer voor 1 week pijnstillers meegekregen, dit ook om het likken te voorkomen. Onder het mom van hoe minder ze ervan voelt, des te minder ze de neiging zal hebben om er aan te zitten.
Daarbij is het ook een flinke wond, dus ze zal daar zeker pijn aan hebben.
Met de AB zijn we nu gestopt, die heeft ze voor 8 dagen gehad en de wond is verder niet (meer) ontstoken, dus dat gaat goed.

De prognose van de dierenarts is dat alles mee zit het met 2 weken dicht kan zijn en als het tegen zit het een week of 4 zal duren.

12 december 2009

Sofi is werkelijk ongelofelijk...
Vandaag moest ik werken en een kwartier nadat ik weg was, had ze haar verband al van haar poot af getrokken en dat zat echt goed vast en ja ze had haar hardplastic 30 cm kap van de dierenarts op.
Ze was een paar minuten zonder toezicht en in die tijd had ze dat geflikt...
Afijn, ze liet zich wel braaf helpen met een nieuw verbandje.
Kwartier daarna heeft ze het onderste stuk verband van haar poten af gebeten, ja met de kap op...
Ongelofelijk hoe ze het voor elkaar krijgt!
Ik wil nooit meer een hond met zo'n lange nek.... want daar komt het volgens mij door.
Daarbij is ze ook veel te slim, probleemoplossend gedrag is voldoende aanwezig, normaal vind ik dat erg leuk in een hond, maar nu ben ik er even niet zo blij mee.
Saai is het in ieder gevel niet -  morgen weer een nieuwe dag met ongetwijfeld nieuwe ervarigen...

14 december 2009

Sofi heeft nu een 40 cm kap, die we kleiner gevouwen hebben met stevige tape, omdat anders de halsopening weer te wijd is. Ze kan nu niet meer aan haar poot zitten, we zijn benieuwd of ze er nog iets op weet te verzinnen.
De wond geneest beter met deze kap op.
Vandaag hebben we haar weer los laten lopen, het komt haar humeur wel ten goede. Haar pootje stevig ingepakt met verband en dan een schoentje er omheen.

18 december 2009

Vandaag zijn we bij de dierenarts geweest voor controle.
Hij was tevreden over de wondgenezing, al blijft het de vraag of het nagelbed nog aangroeit en of het (beperkte) vlees/huid nog wil aangroeien om het eerste kootje.
Als dat niet lukt dan moet het operatief verwijderd worden, het voetkussen kan dan wel behouden blijven.
Voorlopig gaan we door met wat we doen.

24 december 2009

De klachten aan de andere poot zijn weer terug, ook een ontsteking... dus nu zowel rechts als links een onsteking die ettert via de nagel, de nagel aan de linkerkant is al operatief verwijderd, mogelijk dat de rechter poot volgt...
Vandaag bij de dierenarts geweest met haar, vermoedelijke diagnose is ... wederom.... Leishmaniose...
Weer allopurinol geven, weer baytrill en weer pijnstillers...
We zullen zien waar dit alles toe zal leiden, of lijden...
Blijkbaar heeft de Milteforan kuur niet afdoende geholpen?
Maandag gaan we weer naar de DA, Sofi moet nuchter zijn...
Het gevecht gaat verder!

Zonaanbidders Haley en Sofi hebben elkaar gevonden in een zonnig hoekje

De Milteforan kuur (een soort chemokuur) die Sofi heeft gehad in april/mei 2008 - en waar ze zo goed op reageerde terwijl andere honden er letterlijk doodziek van werden - die zou de ziekte volledig uit moeten bannen. Het is echter een nieuw medicijn en wij zijn er samen met onze dierenarts altijd van uit gegaan dat het op dat moment de beste keuze was die haar de beste kans zou geven.
De mensen op het BHF (Buitenlandse Honden Forum) die honden hebben met Leishmaniose geven hun honden een onderhoudskuur allopurinol, om te voorkomen dat de ziekte weer opvlamt. Wij hebben er bewust voor gekozen om dat niet te doen zo lang niet bleek dat het nodig was, omdat Allopurinol enorm nierbelastend is en wij Sofi's nieren graag wilden sparen.
Haar laatste bloedonderzoek van deze zomer liet zien dat haar nierwaardes toen prima waren.
Inmiddels denk ik dat we al ruim 500 Euro hebben uitgegeven aan medicatie en bloedonderzoeken voor de Leishmaniose van Sofi.

Nu dus 2 voorpoten met ontstekingen die via de nagel naar buiten komen, het is gewoon te toevallig allemaal.
Er zijn röntgenfoto's van beide voorpoten gemaakt toen dit begon door de (waarnemend) dierenarts omdat we wilden weten hoe ze aan een ontsteking in de poot kwam en ter vergelijking heeft ze beide voorpoten gefotografeerd. Op die foto's was niets te zien...
We hebben nu dus nog geen bloedonderzoek gedaan, maar wat zou het anders kunnen zijn dan Leishmaiose...?
Achteraf terugdenkend heeft ze ook een paar dagen 's nachts in de kamer geplast, wij waren zo met die genezende poot bezig dat we ons daar niet zo druk over hebben gemaakt, maar dat was dus ook geen toeval.

Inmiddels zijn we aan die poot ook alweer 450 Euro kwijt met foto's, operatie, veelvuldige DA-bezoeken, medicatie, heel veel verband, meerdere 'lampenkappen' en dan is onze dierenarts nog behoorlijk schappelijk met zijn tarieven.

Ik heb meteen onze koelkast geplunderd en een grote pan groentesoep gemaakt voor Sofi, zodat ze iedere dag een flinke hoeveelheid groente kan krijgen. Ik had even niet de puf om te gaan pureren, maar het maken van een groentemix werkte een soort 'therapeutisch', want feitelijk is dat het enige wat ik kan doen. Ervoor zorgen dat ze haar medicijnen krijgt, goed eten en de wonden verzorgen.
Natuurlijk krijgt ze weer het Barf nierdieet waar ze het de vorige keer ook zo goed op gedaan heeft! De dierenarts waarschuwde dat we direct haar voeding moeten aanpassen i.v.m. de nierbelasting door de Allopurinol.

Ik heb net voor een week potjes medicijnen gemaakt, ze krijgt nu iedere dag:
Rimaldyn (2x),
Baytrill,
Allopurinol (2x) van de DA.
Daar voeg ik nog aan toe homeopathie korreltjes en druppels tegen likgranuloom,
rustgevende druppels Puur Nervositeit,
solidago,
Visolie.

Gelukkig is Sofi heel erg gemakkelijk te pillen en de druppels kiep ik verdund met wat water zo over haar tong heen.

Het is nu afwachten hoe het verder zal gaan?
Misschien wordt haar nagel aan de rechter poot ook wel operatief verwijdert, ik hoop het niet want dan wordt dat gehecht en moet ze weer 24 uur per dag een kap op, terwijl we haar nu zo nu en dan ook zonder laten zodat ze er aan kan likken en het likken niet zo'n obsessie wordt dat ze daar straks weer niet mee kan stoppen.
Daarbij is het natuurlijk ook weer en kostbare oplossing, maar als het moet dan doen we het natuurlijk.

Toch blijf ik er van uit gaan dat dit goed moet gaan.
Sofi komt uit een dodencel in Spanje.
Heeft de eerste keer Leishmaniose overwonnen.
Heeft ernstige verlatingsangst heel goed overwonnen (ze kan 7 uur alleen zijn samen met Borke).
Is afgekickt van de Clomicalm met behulp van homeopathie.
Heeft likgranuloom overwonnen met homeopathie.
Heeft haar ongehoorzaamheid met loslopen overwonnen en is nu veel relaxter buiten dankzij GT met stroomband training.

Nu bestrijden wij voor de tweede keer de sluipmoordenaar Leishmaniose.
Ik weet dat er honden zijn die er na 2 jaar aan sterven.
Onze dierenarts heeft op de praktijk echter een Griekse hond die al een jaar of 11 is en die hij al een jaar of 9 behandelt met een onderhoudsdosis Allopurinol, dus dat geluk kan Sofi ook hebben.

En anders... dan hebben we in ieder geval alles gedaan wat we kunnen om haar een goed leven te geven.
Ze geniet van haar leven en echt ernstig ziek is ze niet, al heeft ze wel pijn aan haar poten gehad, maar nu gaat het wel weer beter.

Tja...

" Het is wat het is ..."

28 december 2009

We gaan weer voor controle naar de dierenarts. Hij vindt ook dat de wond aan de geopereerde linkerpoot goed geneest en de nieuwe nagel komt ook goed door.
De rechter poot is nog steeds ontstoken, de nagel zit echter nog steeds goed vast. Voorlopig besluiten we daar niet aan te opereren en het lichaam eerst zelf zijn werk te laten doen met behulp van de antibiotica, pijnstiller/ontstekingsremmer en Allopurinol. De nagel zit nog goed vast, maar is wel aan het afsterven. Hij laat zien hoe wij zelf de nagel kunnen bijknippen, met een kleine tang van de bouwmarkt. Dat moeten we ca. 2x per week doen, het witte dode materiaal wegknippen.
Verder na de wandeling Sofi 10 minuten in een sodabadje laten weken met beide voorpoten, nog beter is het als we er Biotex voor gebruiken.
We bespreken dat haar nagels zo bros en daardoor kwetsbaar zijn, hij stelt voor om te proberen of Biotine helpt, dat gaan we doen. Feitelijk zou het in voldoende mate in haar voeding moeten zitten, maar nagels zijn een zwak punt bij Leishmaniose.
We kijken het 10 dagen aan met haar rechter poot om te bezien of de ontsteking goed los komt, de nagel afsterft en los laat en er een nieuwe nagel komt. Lukt dat niet dan moet de nagel verwijderd worden, wat echter weer een narcose betekent.
We doen verder geen bloedonderzoeken, we weten wat er aan de hand is en wat ons te doen staat.
We maken 6 weken vol met Allopurinol en daarna gaan we kijken of we haar iedere 6 maanden een kuur Allopurinol kunnen geven van 4-6 weken. Daarmee heeft onze dierenarts succes met de andere Leishmaniose honden in zijn praktijk.

We gaan zien wat 2010 ons gaat brengen....

Laatst aangepast ( dinsdag, 29 december 2009 14:24 )  
P5181214.JPG

Specials

StabijReuenParade

Op 10 oktober 2009 organiseerde de NVSW (Nederlandse Vereniging voor Stabij- en Wetterhounen) weer een fokkersdag, waarvoor de pups geboren in 2008, die op dat moment ca. 1 jaar of iets ouder zijn, waren uitgenodigd samen met hun ouders.
Lees meer...

Bezoekers

We hebben 28 gasten online